| تبليغات | X |
|
برای زندگی فکربکنيد امّاغصه نخوريد (ديل کارنگی(
وقتی دنبال خوبی دیگران باشید بهترین ها را در خود خواهید یافت
+
نوشته شده در دوشنبه 25 تیر1386ساعت 4 قبل از ظهر توسط حمید باباپور
|
 روزي مردي خواب عجيبي ديد او ديد که پيش فرشته هاست و به کارهاي آن ها نگاه مي کند.
هنگام ورود، دسته بزرگي از فرشتگان را ديد که سخت مشغول کارند و تند تند نامه هايي را که توسط پيک ها از زمين مي رسند، باز مي کنند و آن ها را داخل جعبه مي گذارند.
مرد از فرشته اي پرسيد، شما چه کار مي کنيد؟
فرشته در حالي که داشت نامه اي را باز مي کرد، گفت: اين جا بخش دريافت است و دعاها و تقاضاهاي مردم از خداوند را تحويل مي گيريم.
مرد کمي جلوتر رفت، باز تعدادي از فرشتگان را ديد که کاغذهايي را داخل پاکت مي گذارند و آن ها را توسط پيک ها يي به زمين مي فرستند. مرد پرسيد شماها چکار مي کنيد؟ يکي از فرشتگان با عجله گفت: اين جا بخش ارسال است، ما الطاف و رحمت هاي خداوندي را براي بندگان مي فرستيم.
مرد کمي جلوتر رفت و ديد يک فرشته بيکار نشسته است.
مرد با تعجب از فرشته پرسيد: شما چرا بيکاريد؟
فرشته جواب داد: اين جا بخش تصديق جواب است.
مردمي که دعاهايشان مستجاب شده، بايد جواب بفرستند ولي عده بسيار کمي جواب مي دهند.
مرد از فرشته پرسيد: مردم چگونه مي توانند جواب بفرستند؟ فرشته پاسخ داد: بسيار ساده،
فقط کافي است بگويند: خدايا شکر
!
خدایا  خدایا من انسانم به آنگونه ای که تو آفریدی . نمی توانم مثل فرشتگانت پاک و آسمانی باشم .
گاهی فریب می خورم و گاهی فریب میدهم . گاهی ناشکر می شوم و گاهی خودخواهی وجودم را فرا می گیرد.
اما همیشه همیشه همیشه پشیمان می شوم و به سوی تو باز می گردم چون آغوش تو همیشه باز است.
پروردگارا می دانم که دعا سرنوشت بد را از ما دور می سازد. پس این بار نیز دست نیاز را به درگاه تو دراز می کنم و از کسی خواسته هایم را طلب می کنم که هیچ گاه بر سرم منت نمی گذارد . آرزوهایم را به تو می گویم . به تو که همیشه دوست منی . عاشق تر از همیشه سر بر آستان ملکوتیت می گذارم و در دل دعا می کنم و از تو می خواهم که اگر به صلاح است دعایم را مستجاب کنی
 خــــدایا: سایبانی از جنس اشک و نیاز می خواهم تا سجاده ی دلم
را در آن بگسترانم و با دستان خسته قنـــوتم از تو بخواهم که بر وجود
سردم نور نگاهت را بتابانی و گل های زیبای عشق و ایمان را بار دگر
در من تازه گردانی ....
خدايـــــا : به من توفیق تلاش مقابل شکست، صبر در نومیدی ،رفـتن بی همـــــراه
کار بی پاداش، فداکاری در سکوت ، دین بی دنیا ،ایمان بی ریا ،خوبی بی نمود، عـــــشق بی هوس ، تنهایی در انبوه ، و دوست داشتن بدون آنکه دوست بداند، روزی کن....وهمواره با من بمان و تنهایم مگذار . بگذار نخی به انگشتانم ببندم تا
هرگز فراموشت نکنم که آرامش دل تنها با يـــاد تو میسر است ...
توفیقم ده که بیش ازطلب همدردی، همدردی کنم
بیش ازآنکه مرابفهمند دیگران رادرک کنم
بیش ازآنکه دوستم بدارند، دوست بدارم
زیرادرعطاکردن است که میستانیم ودربخشیدن است که بخشیده میشویم ودر
مردن است که حیات ابدی می یابیم ....
خداوندا
امروز به تو توكل مي كنم .
مرا به آغوش خود هدايت كن تا احساس امنيت كنم .
مرا در نور خود شستشو بده و بگذار در لذت و خوشي تو غوطه ور شوم .
مرا سرشار از آرامش خود كن .
مرا در آغوش خود بگير و با من حرف بزن . بگذار خود را آنگونه ببينم
كه تو مرا مي بيني بگذار نگاهت كنم .
بگذار گرمي حضورت را حس كنم و نفست را به آرامي در ذهنم حل كنم .
بگذار آنقدر خيره نگاهت كنم تا به رويايي عميق فرو روم .................
آري به رويايي عميق.....زيرا فقط در روياست كه با من حرف مي زني و مرا .....
فقط در روياست كه به من مي گويي بنده كوچكم دوستت دارم و مراقبت هستم .
مي گويي من گاهي از راههايي به ظاهر بي رحمانه هدايتت مي كنم
اما تـــو نمي تواني درك كني ...........فقط در آنجاست كه مي گويي فرزندم تو متوجه نمي شوي وقتي راه مي روي با نگراني نگاهت مي كنم و مي بينم كه گاهگاهي زمين مي خوري ولي دستت را نمي گيرم تا
خودت بلند شوي و دوباره از اول شروع كني اما تو مي پنداري كه من تو را
فراموش كرده ام !!!!!!!!!!!!
من مي گويم خداوندا كمكم كن تا ابد همانگونه باشم كه تو مرا آفريدي .
پـــاک و معصوم و بي ريا................... و تو لبخند مي زني و هيچ نمي گويي !!!
+
نوشته شده در جمعه 8 تیر1386ساعت 3 قبل از ظهر توسط حمید باباپور
|
پدر روزنامه می خواند، اما پسر كوچكش مدام مزاحمش می شد.
حوصله پدر سر رفت و صفحه ای از روزنامه را - كه نقشه ی جهان را نمایش می داد - جدا و قطعه قطعه كرد و به پسرش داد و گفت: و دوباره به سراغ روزنامه اش رفت . می دانست پسرش تمام روز گرفتار این كار است. اما یك ربع بعد ، پسرش با نقشه كامل برگشت. پدر گفت : " مادرت به تو جغرافی یاد داده است ؟ " پسر جواب داد : " جغرا فی دیگر چیست؟!؟ اتفاقأ پشت همین صفحه ، تصویری از یك آدم بود. وقتی توانستم آن آدم رابسازم، دنیا را هم دوباره ساختم ! وقتی بتوانی خود را بسازی دنیا یی را میتوانی بسازی
بالاترین... بالاترین خودت باش...
آنقدر قوی باش که بتوانی با روزگار روبرو شوی .
آنقدر ضعیف باش تا بتوانی قبول کنی که نمی توانی همه کارها را به تنهایی انجام دهی . و در مقابل کسانی که به کمک تو احتیاج دارند بخشنده باش . در مورد نیاز های شخص ات صرفه جو و قانع باش . آنقدر عاقل باش تا قبول کنی در مورد همه چیز آگاهی نداری . آنقدر ساده باش که به معجزه اعتقاد داشته باشی . شادی هایت را با دیگران تقسیم کن . در غم و اندوه دیگران شریک شو . راهنمای افرادی باش که خود را گم کرده اند .  هنگامی که تردید داری پیرو کسانی باش که به موفقیت رسیده اند . اولین کسی باش که به رقیب پیروزت تبریک می گویی  آخرین کسی باش که از رفیق شکست خورده ات انتقاد می کنی . برای اینکه دچار اشتباه نشوی از جایی که قدم بعدیت را می گذاری مطمئن شو . از مقصد و هدفت خاطر جمع شو تا مبادا راه غلط را بروی . با کسانی که به تو عشق می ورزند مهربان باش . و بالاتر از همه خودت باش..
+
نوشته شده در چهارشنبه 6 تیر1386ساعت 6 قبل از ظهر توسط حمید باباپور
|
|
powered by BLOGFA.COM |
